Podstawowe parametry telekomunikacyjnych kabli miedzianych [nieukończony] (PTK)
Dzień dobry. W tej lekcji omówimy bardzo krótko, zdaje się najistotniejsze, zjawiska zachodzące w kablach miedzianych używanych w telekomunikacji. Wiedza przedstawiona w tym skrypcie może być wykorzystana przez początkujących uczniów szkoły średniej.
Prawdopodobnie najczęściej używany jest parametr zwany tłumiennością głośności toru. Przedstawia on o ile decybeli spadnie poziom głośności sygnału po przejściu przez dany tor transmisyjny. Obliczamy go przez stosunek mocy nadanej do mocy odebranej w skali logarytmicznej dla mocy.
Teraz podamy w tabeli typowe wartości tłumienności jednostkowej dla teletransmisyjnych kabli miejscowych.
(Jak widzimy, są śmiesznie duże w porównaniu do kabli światłowodowych :) )
Jeżeli więc znamy tłumienność jednostkową toru i długość toru transmisyjnego, możemy obliczyć tłumienność całkowitą, mnożąc tłumienność jednostkową przez długość toru wyrażoną w kilometrach.
Nie będziemy wyjaśniać czym są logarytmy i jak je obliczać, jest to temat na osobną lekcję.
Dla dowolnego kabla możemy wyliczyć także rezystancję jego żyły.
Gdzie ρ to współczynnik materiałowy, l to długość żyły, a S to pole przekroju.
Dla kabli telekomunikacyjnych wyróżniamy też rezystancję pętli żył z jednostką om/kilometr.
Jak wspomnieliśmy w poprzedniej lekcji, kable telekomunikacyjne były używane głównie do przesyłania głosu ludzkiego (telefonia analogowa). Najistotniejszym dla zrozumiałości mowy jest pasmo do 4kHz. Możemy dokładniej wskazać zakres od 300Hz do 3,1kHz.
Pasmo możemy obliczyć z bardzo prostego wzoru: należy odjąć od najwyższej częstotliwości najmniejszą.
Pasmo oznaczamy literą B.
B = fg - fd
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:AT%26T_push_button_telephone_western_electric_model_2500_dmg_black.jpg Jonathan Mauer CC BY-SA 4.0
PODSTAWY TRANSMISJI W TELEINFORMATYCE - mgr inż. Wiesław Bartoszek, Lublin 2012 - 2014
